15 İyun — Azərbaycan tarixində sadəcə bir gün deyil, bir millətin xilası, bir dövlətin dirçəlişi, bir xalqın öz taleyinə sahib çıxması kimi həkk olunub. Bu günün mahiyyətində yalnız siyasi dönüş yox, həm də milli ruhun yenidən doğuluşu, ümidin alovlanması, xalqın varlığını qorumaq iradəsi dayanır.
1991–1993-cü illərin hərc-mərcliyi, özbaşınalığı və vətəndaş müharibəsi təhlükəsi Azərbaycanı uçuruma aparırdı. Müstəqillik yenidən itmək təhlükəsi ilə üz-üzə idi. Belə bir məqamda xalqın ümid çırağı yalnız bir şəxsiyyətə — Ulu Öndər Heydər Əliyevə yönəldi. Onun adı xalqın yaddaşında güvən, iradə və xilasa bərabər idi. Qayıdışı isə millətin taleyində yeni bir səhifə açaraq qaranlıq günlərin içində işıq saçan mayaka çevrildi.
1993-cü il iyunun 9-da Bakıya dönüş sadəcə siyasi qayıdış deyildi. Bu dönüş xalqın qəlbinə inam, sabaha ümid, milli birliyə çağırış idi. İnsanların ürəklərində rahatlıq toxumu səpildi, ölkənin bu vəziyyətdən çıxacağına inam artdı. 15 iyun 1993-cü ildə Heydər Əliyevin Milli Məclisin Sədri seçilməsi isə tarixi dönüş nöqtəsi oldu. Bu gün tariximizə Milli Qurtuluş Günü kimi daxil edildi və 1997-ci ildən rəsmi bayram elan olundu. Əgər 15 iyun olmasaydı, nə müstəqil Azərbaycan dövləti, nə də bu günkü güclü dövlətçilik mövcud ola bilərdi.
Ulu Öndərin ikinci dəfə hakimiyyətə qayıdışı Azərbaycanı fəlakətdən xilas etdi. O, xalqa arxalanaraq milli həmrəyliyi bərpa etdi, dövlətçiliyin sütunlarını möhkəmləndirdi. Bu, sadəcə siyasi hadisə yox, həm də milli ruhun dirçəlişi idi. Qurtuluş yalnız bir günün adı deyil, həm də bir millətin öz varlığını qorumaq iradəsinin simvoludur.
Bu tarixi günlər Abdullayev Səbuhi Sadıx oğlunun yaddaşında da xüsusi iz buraxdı. O, həmin illərdə orta məktəbdə oxuyurdu, lakin hadisələrin sarsıntısı onun qəlbində bir andı doğurdu: hərbiçi olacaq, Vətəni canı və qanı bahasına qoruyacaq. Bu sevgi onun damarlarında dolaşan qandan gəlirdi. Çünki atası Sadıx müəllim də ömrünü Vətənə həsr etmişdi. Polis olaraq təqaüdə çıxana qədər dövlətinə, xalqına sevə-sevə xidmət etmişdi. Onun sözləri ailənin mənəvi şüarı idi: “Vətən sevgisi ilk öncə ailədən gəlir. Vətən sizindir, siz də qorumağa borclusunuz.”
Səbuhi bu sözləri həyatının yol xəritəsinə çevirdi. Vətən sevgisi onun üçün yalnız bir duyğu deyil, həm də bir borc, müqəddəs and oldu. Beləcə, 15 İyun — Milli Qurtuluş Günü təkcə dövlətin xilası deyil, həm də minlərlə gəncin qəlbində vətənə bağlılıq, fədakarlıq və xidmət idealı doğuran bir günə çevrildi.
15 İyun — bir millətin xilası, bir dövlətin dirçəlişi, bir xalqın öz varlığını qorumaq iradəsinin simvoludur. Bu günün dərin mənası odur ki, Azərbaycan xalqı öz taleyini öz əlləri ilə yazdı, müstəqilliyini öz iradəsi ilə qorudu, dövlətini öz sevgisi ilə dirçəltdi. Tarix bizə öyrədir ki, qurtuluş yalnız keçmişin xatirəsi deyil, həm də gələcəyin yol xəritəsidir.
Azərbaycan xalqı sübut etdi ki, qaranlıq nə qədər dərin olsa da, ümidin işığı onu yarıb keçə bilər. Qurtuluş — yalnız siyasi dönüş deyil, həm də bir millətin öz varlığını əbədi yaşatmaq üçün Tanrıya verdiyi anddır. Qurtuluşun əbədi işığı — millətin iradəsinin, xalqın sevgisinin, dövlətin əbədiyyətə doğru addımının poetik simvoludur.
Bu günün fəlsəfi gücü odur ki, hər bir Azərbaycanlı öz qəlbində Vətənlə birgə nəfəs alır, onunla birgə yaşayır, onunla birgə var olur. Çünki Vətən yalnız torpaq deyil, həm də ruhun, yaddaşın və əbədi varlığın məbədi deməkdir. Vətən — insanın içində daşıdığı ən böyük həqiqət, millətin damarlarında dolaşan əbədi həyatdır.
Dinləyib qələmə alan:
Mövsümağa Ədalətoğlu
AJB-nin üzvü, yazıçı-publisist
